Renesans, charakterystyka i znaczenie

Renesans, charakterystyka i znaczenie

Ekipa e-architektura.net.pl poleca:

Kylos.pl - Najlepsze w Polsce profesjonalne serwery wirtualne, vps i dedykowane!!

Kylos.pl - Najlepsze profesjonalne serwery vps, wirtualne i dedykowane w Polsce!! Poleca ekipa e-architektura.net.pl.

MasterNET.pl - Najtańsze domeny i przedłużenia w Polsce!! Bez haczyków. Tani i dobry hosting.

MasterNET.pl - Najtańsze domeny i przedłużenia w Polsce!! Bez haczyków. Tani hosting. Poleca ekipa e-architektura.net.pl.

Włochy kolebką renesansu

Kto i kiedy zapoczątkował erę renesansu? Czym się ona charakteryzowała?

Renesans w architekturze stanowił odzwierciedlenie poglądów filozoficznych odrodzenia, poszukujących wzorców w świecie antycznym. Dzięki renesansowi otwarta została nowa era nowożytna w sztuce i trwała ona od schyłku średniowiecza do początków baroku. Ponieważ różnice czasowe rozkwitu renesansu w kilku krajach były ogromne (np. pomiędzy Włochami a Europą Północną), nie było możliwe ustalenie jednolitych dat, w których panował. Najczęściej przyjmuje się, iż rozwijał się on w danym kraju od końca epoki średniowiecznej.

Nazwa renesans wywodzi się z fr. Renaissance, oznacza odrodzenie i nawiązuje do ponownego wprowadzenia elementów starożytnej sztuki budowlanej. Zostało wprowadzone prawdopodobnie przez francuskiego historyka Micheleta w 1855 oraz spopularyzowane w 1860 przez Jacoba Burckhardta. Na początku tym terminem określał całość architektury nowożytnej aż po osiemnasty wiek, szybko wyodrębniono jednak barok, a z czasem również manieryzm.

Architektura renesansu narodziła się we Włoszech, na co na początku miało wpływ głównie narodowe odrodzenie oraz przywołanie dziedzictwa cesarstwa. Pomimo upadku XIV-wiecznej idei politycznej prąd intelektualny odrodzenia w dalszym ciągu się rozwijał, architekturę zaczęto powszechnie uznawać za działalność twórczą indywidualnego architekta, nie zaś usługowa, pomyślana przede wszystkim na potrzeby Kościoła.

O ile sztuka oraz architektura epoki gotyku (tak jak i średniowieczna filozofia) negowały świat doczesny oraz dążyły do wyzwolenia się od niego, przez wzniesienie ku niebu, tak w renesansie starano się ukazywać doskonałość świata ziemskiego. Stąd właśnie wzięło się zamiłowanie do form absolutnych oraz idealnych, głównie zaś budowli centralnej. [Reklama: trybunki, Najlepsihydraulicy.pl - czyszczenie rur kanalizacyjnych] Przywołanie starożytnych detali oraz elementów budynku szło w parze z ponownym odkryciem dzieła Witruwiusza, wedle którego miały one analogię do postaci ludzkiej, nie było ono jednak nigdy tak dosłowne, jak w późniejszym klasycyzmie. Renesansowa architektura nawiązywała do form antycznych nie tylko w wykorzystaniu detalu oraz zdobień (porządek, belkowanie), przywoływała również starożytną teorię komponowania przestrzeni oraz trwała również w nieustannym poszukiwaniu nowych proporcji, jak i środków wyrazu. Architekci dążyli do statycznego, tektonicznego a zarazem łatwo pojmowanego kształtowania konstrukcji czy artykulacji.

Twórcą, który zapoczątkował architekturę renesansu był Filippo Brunelleschiego, natomiast za pierwsze dzieło nowej sztuki uznano kopułę (a właściwie sklepienie na planie ośmioboku) katedry we Florencji. Realizacja tego skomplikowanego dzieła inżynierskiego stanowiła odrodzenie starożytnych umiejętności budowlanych oraz upodobań estetycznych. Poszukiwania twórcze Brunelleschiego, zauważyć je można w kaplicy Pazzich przy kościele Santa Croce (św. Krzyża) we Florencji, oscylowały wokół operowania modułem przestrzennym. Wkrótce inni twórcy, jak Michelozzo i Leon Battista Alberti przejęli zasady nowego stylu, stopniowo coraz bardziej świadomie nawiązując do antyku. Palazzo Rucellai przyjął wielki porządek z rzymskiego Koloseum. Równocześnie zdawano sobie sprawę że sprzeczności pomiędzy starożytną logiką artykulacji a współczesną strukturą budynku. W czasie kiedy w XV stuleciu we Włoszech architektura renesansu szeroko się rozpowszechniła, na północ od Alp panował nadal królował styl gotycki. Dopiero w pierwszych latach szesnastego wieku dzięki mecenatowi władców, takich jak Franciszkowi I we Francji i Zygmuntowi I w naszym kraju włoscy architekci przybyli do krajów Europy Zachodniej i Środkowej.

Tagi: Renesans, architektura, odrodzenie, Włochy

Powiązany artykuł: Prądy w architekturze światowej, czyli nowa epoka w architekturze - modernizm. Lata występowania, charakterystyka, znani architekci.

Brak komentarzy!

 


Zobacz także:

Budownictwo sakralne

Najbardziej ulubioną formą architektów tego okresu był kościół na planie centralnym, chociaż w tym okresie można znaleźć również dzieła budowane w układach podłużnych (na planie prostokąta z nawą poprzeczną). [Reklama: Malowanie24.com.pl - dekoracyjne malowanie ścian, agrowłóknina czy geowłóknina] Pośród założeń centralnych popularne były rozwiązania, które opierały się o plan krzyża greckiego, kwadratu, koła czy wieloboku. Ta zamknięta, zwarta oraz symetryczna forma najlepiej odzwierciedla poszukiwania kształtów, które zbliżone są do doskonałości. Budowle kryte są najczęściej kopułami wspartymi na bębnach lub pendentywach czy konstruowane są na planie kwadratu, ścięte po bokach ścianami, czyli sklepienia żaglaste oraz żaglowe.

Leone Battista Alberti cd.

Pierwszym jego dziełem było Tempio Malatestiano, które powstało dopiero w 42 roku życia Albertiego. [Reklama: naprawa kostki brukowej] Sigismondo Pandolfo Malatesta, książę Rimini, zlecił Albertiemu przebudowę kościoła franciszkanów na świątynię grobową dla niego oraz jego żony. Budowa nie została skończona ponieważ pojawiły się wówczas kłopoty finansowe, na brak jej dokończenia wpłynęła również jego śmierć.

Wybrani przedstawiciele – Michał Anioł

Michelangelo Buonarroti (znany również jako Michał Anioł, Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni) urodził się 6 marca 1475 r. w Caprese, prowincji Toskanii we Włoszech. Zmarł natomiast 18 lutego 1564 r. w Rzymie. Był to włoski malarz, poeta, architekt epoki Odrodzenia, czy rzeźbiarz. Był on również autorem między innymi fresków w Kaplicy Sykstyńskiej. Pośród rzeźb najbardziej znane są Pieta czy Dawid.


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009